[ سال 1105 ، حكومت شاه ويردى خان ] سال ميمنت‌مآل ايت‌ئيل در يوم السبت 27 شهر رجب المرجب 115 [ - 1105 ] « 1 » كه دو ساعت و كسرى از روز گذشته بود ، مجدد شده ، سلطان اقليم چهارم ، و صدرنشين زبرجدى طارم ، به شرفخانه حمل منزل اختيار ، و از ورود مقدم خجسته نوروز فيروز ، جهان تازگى يافت و كوس دولت سلطان عظيم الشأن نوبهار بلند آوازگى ابر آذار ، سايه رحمت بر مفارق نورسيدگان باغ و بستان انداخت ، و از لآلى آبدار و درر شاهوار ، گوش و گردن شاهدان عشرتكده بهار را مزين و محلّى ساخت . نسايم ربيعى عنبربيزى مىكرد و شميم بناگوش گل ، چون بلبل ، رو به جوش ( ؟ ) مىآورد . قمرى به هم‌آغوشى سرو خوشدل و سرو را پاى محبتش در گل [ b 7 ] ، صنوبر از ملاقات باد بهار ترانه‌ساز ، و با مرغان چمنى هم‌آواز . صرّافان رستهء بازار شاخسار از مشاهدهء طبق‌هاى سيم و زر ، در عين شكفتن ، و سبزان صلب‌پوش چمن به ناخن خار گره از كار رياحين و ازهار در كار گشودن . باغ چون لوح نقش‌بند شده * مرغ و ماهى نشاطمند شده سوسن از بهر تاج نرگس مست * شوشهء زر نهاده بركف دست برگ نرگس به گوهر آمودن * شاخ نسرين به توتيا سودن

--> ( 1 ) - 13 مارس 1694 م .